به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس؛آلودگی هوا یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های سلامت عمومی در عصر مدرن است. در محیط‌های شهری، ما روزانه با ترکیبی مرگبار از ذرات معلق (PM2.5)، اکسیدهای نیتروژن و دی‌اکسید گوگرد روبرو هستیم.

این ذرات به دلیل اندازه بسیار کوچک، قادرند از سد دفاعی ریه‌ها عبور کرده و مستقیماً وارد جریان خون شوند. پیامدهای این نفوذ، از التهاب‌های مزمن مجاری تنفسی و آسم گرفته تا بیماری‌های قلبی-عروقی و حتی افزایش خطر ابتلا به سرطان و اختلالات عصبی است.

اما یک حقیقت تکان‌دهنده وجود دارد: آلودگی هوای داخل خانه می‌تواند گاهی چندین برابر خطرناک‌تر از هوای بیرون باشد.

ما اغلب خانه را پناهگاهی امن می‌پنداریم، در حالی که بسیاری از فعالیت‌های روزمره، محیط داخلی را به منبع آلودگی تبدیل می‌کنند.

منابع اصلی آلودگی در خانه عبارتند از:

مواد شیمیایی فرار که از رنگ‌های دیوار، پاک‌کننده‌های قوی، عطرها و حتی مبلمان ساطع می‌شوند. استفاده از اجاق‌های گاز یا بخاری‌های قدیمی که باعث تجمع مونوکسید کربن می‌شوند.

همچنین کپک‌ها، گرد و غبار و ریزموجودات که در محیط‌های مرطوب رشد می‌کنند؛ دود تنباکو و انواع دخانیات که یکی از مخرب‌ترین عوامل آلودگی داخلی است جملگی کلونی از الودگی های داخل منازل است.

تفاوت بزرگ در اینجاست که در فضای باز، جریان هوا می‌تواند آلودگی را رقیق کند، اما در محیط‌های بسته، این سموم با غلظت بالا تجمع یافته و تأثیرات مخربی بر سلامت کودکان، سالمندان و افراد مبتلا به حساسیت می‌گذارند.

سید علی جواد موسوی، استاد بیماری‌های ریه دانشگاه علوم پزشکی ایران در گفت وگو با خبرنگار ما درباره «روش های مهم در کاهش تاثیرات منفی آلودگی هوا بر سلامت»، بیان کرد: ابتدا می‌گویم که مردم ما باید دقت کنند؛ شاید در برخی مواقع، آلودگی هوای داخل منزل خطرناک‌تر از آلودگی هوای بیرون از منزل یا محیط شهری باشد.

وی ادامه داد: این نکته‌ای است که باید به آن دقت کرد؛ به‌خصوص خانواده‌هایی که در منزل سیگار می‌کشند، از قلیان استفاده می‌کنند یا خدا نکرده مواد مخدر مصرف می‌کنند، باید بدانند که آلودگی هوای داخل منزل نیز می‌تواند به مراتب خطرناک باشد و جامعه بشری، به‌ویژه جامعه ایران، باید به این موضوع توجه داشته باشد.

موسوی با طرح این پرسش که با این حال، چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟ تصریح کرد: ما دو نوع مسئولیت داریم: یکی مسئولیت حفاظت از خودمان یا همان مسئولیت شخصی و دیگری مسئولیت اجتماعی است.

فوق تخصص ریه افزود: در مورد مسئولیت شخصی‌مان، توصیه ما این است که در زمان‌هایی که آلودگی هوا وجود دارد، ورزش نکنیم. اگر می‌خواهیم به سلامت بدن خود برسیم، فقط سعی کنیم پیاده‌روی داشته باشیم و در هوای آلوده ورزش نکنیم.

وی افزود: همچنین سعی کنیم آب و مایعات بیشتری مصرف کنیم و همین که سیگار نکشیم، خود خیلی مهم است. همچنین وقتی برای تفریح بیرون می رویم، در اطراف خود آتش روشن نکنیم یا مثلاً منقلی نبریم بیرون که این خود باعث ایجاد آلودگی محیط می‌شود که بر آلودگی داخل بدنمان هم اثر دارد.

استاد بیماری های ریوی با اشاره به نقش بسیار مهم تغذیه صحیح در سلامت عمومی بدن، افزود: نکته بعدی این است که هرچه بتوانیم سبزیجات بیشتری بخوریم، به سلامت بدنمان بیشتر کمک کرده‌ایم؛ضمن اینکه میوه‌ها هم خیلی اثر دارند.

وی تصریح کرد: اینکه می‌گویند «شیر بخوریم تا اثر آلودگی را کم کند»، شاید خیلی این‌طور نباشد، اما همان مصرف نیز فواید کلی اش را دارد؛ اما اینکه روی ریه اثر مضاعفی داشته باشد، نه، این‌طور نیست.

استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران خاطرنشان کرد: نکته دیگر اینکه روح و روان سالمی داشته باشیم؛ هرچه روح و روانمان سالم‌تر باشد، باعث می‌شود که سیستم ایمنی‌مان بهتر باشد و از خطرات مواد مضر جلوگیری کند.

موسوی با اشاره به نقش موثر مردم در کاهش آلودگی هوا ابراز کرد: در مورد مسئولیت اجتماعی‌مان، ببینید، هیچ دولتی به تنهایی نمی‌تواند از پس آلودگی هوا بربیاید و حتماً مشارکت مردم را نیاز دارد.

به گفته این استاد ریوی سعی کنیم در زمان‌هایی که آلودگی هوا وجود دارد، از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم و از وسایل نقلیه فردی استفاده نکنیم؛ سعی کنیم از دوچرخه استفاده کنیم. این‌ها کمک‌هایی است که ما می‌توانیم به دولت کنیم تا بتوانیم از میزان آلودگی هوا بکاهیم.

وی اضافه کرد: همچنین یکی هم حفاظت از محیط زیست است؛ ما باید به محیط‌زیستمان احترام بگذاریم تا بتواند هوای پاک را به ما بدهد.

فوق تخصص ریه با بیان اینکه درختان و فضای سبز در پاکی هوا بسیار مهم هستند،متذکر شد: در زمانی که پارک یا جنگل می رویم این‌ها را حفظ کنیم و از ایجاد آتش به شدت پرهیز کنیم. این‌ها مسئولیت‌های اجتماعی‌مان است که قطعاً به حاکمیت کمک می‌کند تا بتواند از میزان آلودگی هوا بکاهد.